kořen
[ˈkor̝ɛn]nounCzech
Meanings
- 1root
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kořen | kořeny |
| Genitive | kořenu, kořene | kořenů |
| Dative | kořenu, kořeni | kořenům |
| Accusative | kořen | kořeny |
| Vocative | kořeni | kořeny |
| Locative | kořenu, kořeni | kořenech |
| Instrumental | kořenem | kořeny |
Forms
- kořenový
- adjective, relational
- kořán
- alternative, dialectal
Origin
Inherited from Old Czech kořen, from Proto-Slavic *kory.