kleknout
/[ˈklɛknou̯t]/
Czechverb
Grammatical form
kleknout is the perfective form form of klekat — “to kneel”.
Definitions of klekat verb · [ˈklɛkat]
Full entry for klekat →- 1.to kneel
Etymology of klekat
Inherited from Old Czech klekati.
Etymology
Inherited from Old Czech kleknúti.
Forms
- kleknoutinfinitive
- kleknoutiinfinitive
- kleknutínoun-from-verb
- kleknufirst-person • indicative • singular
- kleknemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- klekněmefirst-person • imperative • plural
- kleknešindicative • second-person • singular
- klekneteindicative • plural • second-person
- klekniimperative • second-person • singular
- klekněteimperative • plural • second-person
- klekneindicative • singular • third-person
- kleknouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- kleknuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- kleknuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- kleknuvšepast • plural
- The verb kleknout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Paradigm of klekat, with kleknout highlighted:
Conjugation
Infinitive:klekat, klekati
| I | klekám |
| we | klekáme |
| you (sg) | klekáš |
| you (pl) | klekáte |
| he/she/it | kleká |
| they | klekají |
I
klekám
we
klekáme
you (sg)
klekáš
you (pl)
klekáte
he/she/it
kleká
they
klekají