klátit
[ˈklaːcɪt]verbCzech
Meanings
- 1to sway, to swing, to dangle
klátit rukama/nohama
to dangle the hands/legs
- 2to shake, to rattle, to jiggle
- 3to sway, to totter, to stagger
Conjugation
Infinitiveklátit, klátiti
Present Indicative
| I | klátím |
|---|---|
| we | klátíme |
| you (sg) | klátíš |
| you (pl) | klátíte |
| he/she/it | klátí |
| they | klátí |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | klaťme |
| you (sg) | klať |
| you (pl) | klaťte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- klátit
- infinitive
- klátiti
- infinitive
- klácení
- noun-from-verb
- klátím
- first-person, indicative, singular
- klátíme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- klaťme
- first-person, imperative, plural
- klátíš
- indicative, second-person, singular
- klátíte
- indicative, plural, second-person
- klať
- imperative, second-person, singular
- klaťte
- imperative, plural, second-person
- klátí
- indicative, singular, third-person
- klátí
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- klátě
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- klátíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- klátíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
Inherited from Old Czech klátiti, from Proto-Slavic *koltiti. By surface analysis, klát + -it.