klíčit
/[ˈkliːt͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to germinate
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From klíč (“embryo, germ”) + -it.
Forms
- klíčitinfinitive
- klíčitiinfinitive
- klíčenínoun-from-verb
- klíčímfirst-person • indicative • singular
- klíčímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kličmefirst-person • imperative • plural
- klíčíšindicative • second-person • singular
- klíčíteindicative • plural • second-person
- kličimperative • second-person • singular
- kličteimperative • plural • second-person
- klíčíindicative • singular • third-person
- klíčíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- klíčemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- klíčícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- klíčíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:klíčit, klíčiti
| I | klíčím |
| we | klíčíme |
| you (sg) | klíčíš |
| you (pl) | klíčíte |
| he/she/it | klíčí |
| they | klíčí |
I
klíčím
we
klíčíme
you (sg)
klíčíš
you (pl)
klíčíte
he/she/it
klíčí
they
klíčí