klíčit
[ˈkliːt͡ʃɪt]verbCzech
Meanings
- 1to germinate
Conjugation
Infinitiveklíčit, klíčiti
Present Indicative
| I | klíčím |
|---|---|
| we | klíčíme |
| you (sg) | klíčíš |
| you (pl) | klíčíte |
| he/she/it | klíčí |
| they | klíčí |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | kličme |
| you (sg) | klič |
| you (pl) | kličte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- klíčit
- infinitive
- klíčiti
- infinitive
- klíčení
- noun-from-verb
- klíčím
- first-person, indicative, singular
- klíčíme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- kličme
- first-person, imperative, plural
- klíčíš
- indicative, second-person, singular
- klíčíte
- indicative, plural, second-person
- klič
- imperative, second-person, singular
- kličte
- imperative, plural, second-person
- klíčí
- indicative, singular, third-person
- klíčí
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- klíče
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- klíčíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- klíčíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From klíč (“embryo, germ”) + -it.