klíč
/[ˈkliːt͡ʃ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.key (of a lock)
- 2.wrench (US), spanner (UK)
- 3.clef
- 4.key
- 5.key (field of a relation constrained to be unique)
- 6.clue (informations which can lead one to a certain point)
- 7.embryo, germ
Synonyms & related words
Word family
- klíční
- klíčový
- basový klíč
- cizí klíč
- houslový klíč
- klíční kost
- klíčník
- paklíč
- petrklíč
- primární klíč
Related words (1)
Etymology
Inherited from Old Czech kľúč, From Proto-Slavic *kľučь, from Proto-Balto-Slavic *kljaukjas, from Proto-Indo-European *klewk-yo-s, from *kle(h₂)uk-, an extended form of *(s)kleh₂w- (“hook, key, peg”).
Forms
- klíčekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | klíč | klíče |
| Genitive | klíče | klíčů |
| Dative | klíči | klíčům |
| Accusative | klíč | klíče |
| Vocative | klíči | klíče |
| Locative | klíči | klíčích |
| Instrumental | klíčem | klíči |
Nominative
Singular
klíč
Plural
klíče
Genitive
Singular
klíče
Plural
klíčů
Dative
Singular
klíči
Plural
klíčům
Accusative
Singular
klíč
Plural
klíče
Vocative
Singular
klíči
Plural
klíče
Locative
Singular
klíči
Plural
klíčích
Instrumental
Singular
klíčem
Plural
klíči