kašlat
/[ˈkaʃlat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to cough
- 2.to not care
Forms
- -noun-from-verb
- kašlufirst-person • indicative • singular
- kašlemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kašlejmefirst-person • imperative • plural
- kašlemefirst-person • imperative • plural
- kašlešindicative • second-person • singular
- kašleteindicative • plural • second-person
- kašlejimperative • second-person • singular
- kašliimperative • second-person • singular
- kašlejteimperative • plural • second-person
- kašleteimperative • plural • second-person
- kašleindicative • singular • third-person
- kašlouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- kašlajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- kašlajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- kašlajíceplural • present
- -past • plural
- zakašlatperfective
- vykašlatperfective
- kašlatinfinitive
- kašlatiinfinitive
Conjugation
Infinitive:kašlat, kašlati
| I | kašlu |
| we | kašleme |
| you (sg) | kašleš |
| you (pl) | kašlete |
| he/she/it | kašle |
| they | kašlou |
I
kašlu
we
kašleme
you (sg)
kašleš
you (pl)
kašlete
he/she/it
kašle
they
kašlou