jednotit

/[ˈjɛdnocɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.to unify
  2. 2.to thin (plants)

Forms

  • jednotitinfinitive
  • jednotitiinfinitive
  • jednocenínoun-from-verb
  • jednotímfirst-person • indicative • singular
  • jednotímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • jednoťmefirst-person • imperative • plural
  • jednotíšindicative • second-person • singular
  • jednotíteindicative • plural • second-person
  • jednoťimperative • second-person • singular
  • jednoťteimperative • plural • second-person
  • jednotíindicative • singular • third-person
  • jednotíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • jednotěmasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • jednotícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • jednotíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:jednotit, jednotiti
I
jednotím
we
jednotíme
you (sg)
jednotíš
you (pl)
jednotíte
he/she/it
jednotí
they
jednotí

Full conjugation of jednotit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →