iritovat
/[ˈɪrɪtovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to irritate
Synonyms & related words
Etymology
From Latin irrītō + -ovat.
Forms
- iritovatinfinitive
- iritovatiinfinitive
- iritovánínoun-from-verb
- iritujifirst-person • indicative • singular
- iritujucolloquial • first-person • indicative • singular
- iritujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- iritujmefirst-person • imperative • plural
- irituješindicative • second-person • singular
- iritujeteindicative • plural • second-person
- iritujimperative • second-person • singular
- iritujteimperative • plural • second-person
- iritujeindicative • singular • third-person
- iritujíindicative • plural • third-person
- iritujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- iritujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- iritujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- iritujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:iritovat, iritovati
| I | irituji, irituju |
| we | iritujeme |
| you (sg) | irituješ |
| you (pl) | iritujete |
| he/she/it | irituje |
| they | iritují, iritujou |
I
irituji, irituju
we
iritujeme
you (sg)
irituješ
you (pl)
iritujete
he/she/it
irituje
they
iritují, iritujou
Full conjugation of iritovat →