hranice
[ˈɦraɲɪt͡sɛ]nounCzech
Meanings
- 1border, boundary, borderline
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | hranice | hranice |
| Genitive | hranice | hranic |
| Dative | hranici | hranicím |
| Accusative | hranici | hranice |
| Vocative | hranice | hranice |
| Locative | hranici | hranicích |
| Instrumental | hranicí | hranicemi |
Forms
- hranička
- diminutive
Origin
Inherited from Old Czech hranicě, from Proto-Slavic *granica. By surface analysis, hrana + -ice.