hrábě
/[ˈɦraːbjɛ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.rake
Etymology
Inherited from Old Czech hrábě, from Proto-Slavic *grabji (compare *grabiti (“to seize, grab”)).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | hrábě |
| Genitive | — | hrábí |
| Dative | — | hrábím |
| Accusative | — | hrábě |
| Vocative | — | hrábě |
| Locative | — | hrábích |
| Instrumental | — | hráběmi |
Nominative
Singular
—
Plural
hrábě
Genitive
Singular
—
Plural
hrábí
Dative
Singular
—
Plural
hrábím
Accusative
Singular
—
Plural
hrábě
Vocative
Singular
—
Plural
hrábě
Locative
Singular
—
Plural
hrábích
Instrumental
Singular
—
Plural
hráběmi