dychtivý
/[ˈdɪxcɪviː]/
Czechadj
Definitions
- 1.eager (ardent to pursue an objective)
Etymology
Inherited from Old Czech dychtivý. By surface analysis, dychtit + -ivý.
Forms
- dychtivějšícomparative
- nejdychtivějšísuperlative
- dychtivěadverb
- dychtivmasculine • short-form • singular
- dychtivafeminine • short-form • singular
- dychtivoneuter • short-form • singular
- dychtivéfeminine • nominative
- dychtivéinanimate • nominative
- dychtivianimate • masculine • plural • short-form
- dychtivyfeminine • short-form
- dychtivyinanimate • short-form
- dychtivaneuter • plural • short-form
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dychtivý, dychtivá, dychtivé | dychtiví, dychtivá |
| Genitive | dychtivého, dychtivé | dychtivých |
| Dative | dychtivému, dychtivé | dychtivým |
| Accusative | dychtivého, dychtivý, dychtivou, dychtivé | dychtivé, dychtivá |
| Locative | dychtivém, dychtivé | dychtivých |
| Instrumental | dychtivým, dychtivou | dychtivými |
Nominative
Singular
dychtivý, dychtivá, dychtivé
Plural
dychtiví, dychtivá
Genitive
Singular
dychtivého, dychtivé
Plural
dychtivých
Dative
Singular
dychtivému, dychtivé
Plural
dychtivým
Accusative
Singular
dychtivého, dychtivý, dychtivou, dychtivé
Plural
dychtivé, dychtivá
Locative
Singular
dychtivém, dychtivé
Plural
dychtivých
Instrumental
Singular
dychtivým, dychtivou
Plural
dychtivými