džin
/[ˈdʒɪn]/
Czechnoun
Definitions
- 1.genie, jinn (an invisible Muslim spirit)
- 2.genie, jinn (a fictional magical being)
džin z lahve
a genie from a bottle
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish جن (cin) (Turkish cin), from Arabic جِنّ (jinn).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | džin | džinové, džini, džiny |
| Genitive | džina, džinu | džinů |
| Dative | džinovi, džinu | džinům |
| Accusative | džina, džin | džiny |
| Vocative | džine | džinové, džini, džiny |
| Locative | džinovi, džinu | džinech |
| Instrumental | džinem | džiny |
Nominative
Singular
džin
Plural
džinové, džini, džiny
Genitive
Singular
džina, džinu
Plural
džinů
Dative
Singular
džinovi, džinu
Plural
džinům
Accusative
Singular
džina, džin
Plural
džiny
Vocative
Singular
džine
Plural
džinové, džini, džiny
Locative
Singular
džinovi, džinu
Plural
džinech
Instrumental
Singular
džinem
Plural
džiny