džin
[ˈdʒɪn]nounCzech
Meanings
- 1genie, jinn (an invisible Muslim spirit)
- 2genie, jinn (a fictional magical being)
džin z lahve
a genie from a bottle
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | džin | džinové, džini, džiny |
| Genitive | džina, džinu | džinů |
| Dative | džinovi, džinu | džinům |
| Accusative | džina, džin | džiny |
| Vocative | džine | džinové, džini, džiny |
| Locative | džinovi, džinu | džinech |
| Instrumental | džinem | džiny |
Origin
Borrowed from Ottoman Turkish جن (cin) (Turkish cin), from Arabic جِنّ (jinn).