doubek
/[ˈdou̯bɛk]/
Czechnoun
Grammatical form
doubek is the diminutive form of dub — “oak, oak tree”.
Definitions of dub noun · [ˈdup]
Full entry for dub →- 1.oak, oak tree
Etymology of dub
Inherited from Old Czech dub, from Proto-Slavic *dǫbъ (“oak tree, oak”).
Paradigm of dub, with doubek highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dub | duby |
| Genitive | dubu | dubů |
| Dative | dubu | dubům |
| Accusative | dub | duby |
| Vocative | dube | duby |
| Locative | dubě, dubu | dubech |
| Instrumental | dubem | duby |
Nominative
Singular
dub
Plural
duby
Genitive
Singular
dubu
Plural
dubů
Dative
Singular
dubu
Plural
dubům
Accusative
Singular
dub
Plural
duby
Vocative
Singular
dube
Plural
duby
Locative
Singular
dubě, dubu
Plural
dubech
Instrumental
Singular
dubem
Plural
duby