dotvořit
/[ˈdotvor̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to finish creating, to complete
Synonyms & related words
Word family
- dotvoření
Etymology
From do- + tvořit.
Forms
- dotvářetimperfective
- dotvořitinfinitive
- dotvořitiinfinitive
- dotvořenínoun-from-verb
- dotvořímfirst-person • indicative • singular
- dotvořímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- dotvořmefirst-person • imperative • plural
- dotvoříšindicative • second-person • singular
- dotvoříteindicative • plural • second-person
- dotvořimperative • second-person • singular
- dotvořteimperative • plural • second-person
- dotvoříindicative • singular • third-person
- dotvoříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- dotvořivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- dotvořivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- dotvořivšepast • plural
- The verb dotvořit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:dotvořit, dotvořiti
| I | dotvořím |
| we | dotvoříme |
| you (sg) | dotvoříš |
| you (pl) | dotvoříte |
| he/she/it | dotvoří |
| they | dotvoří |
I
dotvořím
we
dotvoříme
you (sg)
dotvoříš
you (pl)
dotvoříte
he/she/it
dotvoří
they
dotvoří
Full conjugation of dotvořit →