dostudovat
[ˈdostudovat]verbCzech
Meanings
- 1to graduate
- 2to finish one's studies
Conjugation
Infinitivedostudovat, dostudovati
Present Indicative
| I | dostuduji, dostuduju |
|---|---|
| we | dostudujeme |
| you (sg) | dostuduješ |
| you (pl) | dostudujete |
| he/she/it | dostuduje |
| they | dostudují, dostudujou |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | dostudujme |
| you (sg) | dostuduj |
| you (pl) | dostudujte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Full conjugation of dostudovat →
Forms
- studovat
- imperfective
- dostudovat
- infinitive
- dostudovati
- infinitive
- dostudování
- noun-from-verb
- dostuduji
- first-person, indicative, singular
- dostuduju
- colloquial, first-person, indicative, singular
- dostudujeme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- dostudujme
- first-person, imperative, plural
- dostuduješ
- indicative, second-person, singular
- dostudujete
- indicative, plural, second-person
- dostuduj
- imperative, second-person, singular
- dostudujte
- imperative, plural, second-person
- dostuduje
- indicative, singular, third-person
- dostudují
- indicative, plural, third-person
- dostudujou
- colloquial, indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- dostuduje
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- dostudujíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- dostudujíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From do- + studovat.