donucení
[ˈdonut͡sɛɲiː]nounCzech
Meanings
- 1verbal noun of donutit
- 2coercion
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | donucení | donucení |
| Genitive | donucení | donucení |
| Dative | donucení | donucením |
| Accusative | donucení | donucení |
| Vocative | donucení | donucení |
| Locative | donucení | donuceních |
| Instrumental | donucením | donuceními |
Origin
From donutit + -ení.