donucení
/[ˈdonut͡sɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of donutit
- 2.coercion
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | donucení | donucení |
| Genitive | donucení | donucení |
| Dative | donucení | donucením |
| Accusative | donucení | donucení |
| Vocative | donucení | donucení |
| Locative | donucení | donuceních |
| Instrumental | donucením | donuceními |
Nominative
Singular
donucení
Plural
donucení
Genitive
Singular
donucení
Plural
donucení
Dative
Singular
donucení
Plural
donucením
Accusative
Singular
donucení
Plural
donucení
Vocative
Singular
donucení
Plural
donucení
Locative
Singular
donucení
Plural
donuceních
Instrumental
Singular
donucením
Plural
donuceními