dědic
/[ˈɟɛɟɪt͡s]/
Czechnoun
Definitions
- 1.heir (of property)
- 2.heir (of title or office)
Forms
- dědičkafeminine
- dědickýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dědic | dědicové, dědici |
| Genitive | dědice | dědiců |
| Dative | dědicovi, dědici | dědicům |
| Accusative | dědice | dědice |
| Vocative | dědici | dědicové, dědici |
| Locative | dědicovi, dědici | dědicích |
| Instrumental | dědicem | dědici |
Nominative
Singular
dědic
Plural
dědicové, dědici
Genitive
Singular
dědice
Plural
dědiců
Dative
Singular
dědicovi, dědici
Plural
dědicům
Accusative
Singular
dědice
Plural
dědice
Vocative
Singular
dědici
Plural
dědicové, dědici
Locative
Singular
dědicovi, dědici
Plural
dědicích
Instrumental
Singular
dědicem
Plural
dědici