dít
/[ˈɟiːt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to happen
- 2.archaicto say
- 3.literaryto disappear
Kam se ty peníze jenom dějí?
Where does the money just disappear?
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech dieti, from Proto-Slavic *děti.
Forms
- dítinfinitive
- dítiinfinitive
- -noun-from-verb
- dějifirst-person • indicative • singular
- dějufirst-person • indicative • singular
- dějemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- dějmefirst-person • imperative • plural
- děješindicative • second-person • singular
- dějeteindicative • plural • second-person
- dějimperative • second-person • singular
- dějteimperative • plural • second-person
- dějeindicative • singular • third-person
- dějíindicative • plural • third-person
- dějouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- dějemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- dějícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- dějíceplural • present
- -past • plural
- dímfirst-person • indicative • singular
- dímefirst-person • indicative • plural
- díšindicative • second-person • singular
- díteindicative • plural • second-person
- díindicative • singular • third-person
- děvmasculine • past • singular
- děvšifeminine • neuter • past • singular
- děvšepast • plural
Conjugation
Infinitive:dít, díti
| I | ději, děju, dím |
| we | dějeme, díme |
| you (sg) | děješ, díš |
| you (pl) | dějete, díte |
| he/she/it | děje, dí |
| they | dějí, dějou |
I
ději, děju, dím
we
dějeme, díme
you (sg)
děješ, díš
you (pl)
dějete, díte
he/she/it
děje, dí
they
dějí, dějou