cílit
/[ˈt͡siːlɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to aim
Etymology
From cíl + -it.
Forms
- cílitinfinitive
- cílitiinfinitive
- cílenínoun-from-verb
- cílímfirst-person • indicative • singular
- cílímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- cilmefirst-person • imperative • plural
- cílíšindicative • second-person • singular
- cílíteindicative • plural • second-person
- cilimperative • second-person • singular
- cilteimperative • plural • second-person
- cílíindicative • singular • third-person
- cílíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- cílemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- cílícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- cílíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:cílit, cíliti
| I | cílím |
| we | cílíme |
| you (sg) | cílíš |
| you (pl) | cílíte |
| he/she/it | cílí |
| they | cílí |
I
cílím
we
cílíme
you (sg)
cílíš
you (pl)
cílíte
he/she/it
cílí
they
cílí