činitel
/[ˈt͡ʃɪɲɪtɛl]/
Czechnoun
Definitions
- 1.agent (one who acts for, or in the place of, another (the principal), by authority from him)
politický činitel
politician
- 2.factor
Synonyms & related words
Word family
- činitelský
- veřejný činitel
Related words (1)
- konatel
Etymology
From činit + -tel.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | činitel | činitelé, činitele |
| Genitive | činitele | činitelů |
| Dative | činitelovi, činiteli | činitelům |
| Accusative | činitele, činitel | činitele |
| Vocative | činiteli | činitelé, činitele |
| Locative | činitelovi, činiteli | činitelích |
| Instrumental | činitelem | činiteli |
Nominative
Singular
činitel
Plural
činitelé, činitele
Genitive
Singular
činitele
Plural
činitelů
Dative
Singular
činitelovi, činiteli
Plural
činitelům
Accusative
Singular
činitele, činitel
Plural
činitele
Vocative
Singular
činiteli
Plural
činitelé, činitele
Locative
Singular
činitelovi, činiteli
Plural
činitelích
Instrumental
Singular
činitelem
Plural
činiteli