činitel
/[ˈt͡ʃɪɲɪtɛl]/
Czechnoun
Definitions
- 1.agent (one who acts for, or in the place of, another (the principal), by authority from him)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | činitel | činitelé |
| Genitive | činitele | činitelů |
| Dative | činitelovi, činiteli | činitelům |
| Accusative | činitele | činitele |
| Vocative | činiteli | činitelé |
| Locative | činitelovi, činiteli | činitelích |
| Instrumental | činitelem | činiteli |
Nominative
Singular
činitel
Plural
činitelé
Genitive
Singular
činitele
Plural
činitelů
Dative
Singular
činitelovi, činiteli
Plural
činitelům
Accusative
Singular
činitele
Plural
činitele
Vocative
Singular
činiteli
Plural
činitelé
Locative
Singular
činitelovi, činiteli
Plural
činitelích
Instrumental
Singular
činitelem
Plural
činiteli