budit
/[ˈbuɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to wake up
- 2.to wake up
Forms
- probuditperfective
- vzbuditperfective
- buditinfinitive
- buditiinfinitive
- buzenínoun-from-verb
- budímfirst-person • indicative • singular
- budímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- buďmefirst-person • imperative • plural
- budíšindicative • second-person • singular
- budíteindicative • plural • second-person
- buďimperative • second-person • singular
- buďteimperative • plural • second-person
- budíindicative • singular • third-person
- budíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- buděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- budícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- budíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:budit, buditi
| I | budím |
| we | budíme |
| you (sg) | budíš |
| you (pl) | budíte |
| he/she/it | budí |
| they | budí |
I
budím
we
budíme
you (sg)
budíš
you (pl)
budíte
he/she/it
budí
they
budí