Skip to main content

budit

/[ˈbuɟɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to wake up
    • budit strach

      to arouse fear

    • budit soucit

      to arouse sympathy

Synonyms & related words

Word family
Antonyms
  • nebudit

Etymology

Inherited from Old Czech buditi, from Proto-Slavic *buditi, from Proto-Balto-Slavic *báudīˀtei, from Proto-Indo-European *bʰowdʰéyeti, causative of *bʰewdʰ-.

Forms

  • probuditperfective
  • vzbuditperfective
  • buditinfinitive
  • buditiinfinitive
  • buzenínoun-from-verb
  • budímfirst-person • indicative • singular
  • budímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • buďmefirst-person • imperative • plural
  • budíšindicative • second-person • singular
  • budíteindicative • plural • second-person
  • buďimperative • second-person • singular
  • buďteimperative • plural • second-person
  • budíindicative • singular • third-person
  • budíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • buděmasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • budícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • budíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:budit, buditi
I
budím
we
budíme
you (sg)
budíš
you (pl)
budíte
he/she/it
budí
they
budí

Full conjugation of budit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →