balamutit
/[ˈbalamucɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to fool, to bamboozle
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *balamǫtiti.
Forms
- -masculine • past • singular
- balamutícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- balamutíceplural • present
- -past • plural
- obalamutitperfective
- balamutitinfinitive
- balamutitiinfinitive
- -noun-from-verb
- balamutímfirst-person • indicative • singular
- balamutímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- balamuťmefirst-person • imperative • plural
- balamutíšindicative • second-person • singular
- balamutíteindicative • plural • second-person
- balamuťimperative • second-person • singular
- balamuťteimperative • plural • second-person
- balamutíindicative • singular • third-person
- balamutíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- balamutěmasculine • present • singular
Conjugation
Infinitive:balamutit, balamutiti
| I | balamutím |
| we | balamutíme |
| you (sg) | balamutíš |
| you (pl) | balamutíte |
| he/she/it | balamutí |
| they | balamutí |
I
balamutím
we
balamutíme
you (sg)
balamutíš
you (pl)
balamutíte
he/she/it
balamutí
they
balamutí
Full conjugation of balamutit →