běsnit
/[ˈbjɛsɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to rage, to rave, to rampage
Synonyms & related words
Related words (2)
- běsnění
- rozběsnit
Etymology
From běs + -it.
Forms
- běsnitinfinitive
- běsnitiinfinitive
- běsněnínoun-from-verb
- běsnímfirst-person • indicative • singular
- běsnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- běsněmefirst-person • imperative • plural
- běsníšindicative • second-person • singular
- běsníteindicative • plural • second-person
- běsniimperative • second-person • singular
- běsněteimperative • plural • second-person
- běsníindicative • singular • third-person
- běsníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- běsnivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- běsnivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- běsnivšepast • plural
- The verb běsnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:běsnit, běsniti
| I | běsním |
| we | běsníme |
| you (sg) | běsníš |
| you (pl) | běsníte |
| he/she/it | běsní |
| they | běsní |
I
běsním
we
běsníme
you (sg)
běsníš
you (pl)
běsníte
he/she/it
běsní
they
běsní