bědovat
[ˈbjɛdovat]verbCzech
Meanings
- 1to lament, to moan
Conjugation
Infinitivebědovat, bědovati
Present Indicative
| I | běduji, běduju |
|---|---|
| we | bědujeme |
| you (sg) | běduješ |
| you (pl) | bědujete |
| he/she/it | běduje |
| they | bědují, bědujou |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | bědujme |
| you (sg) | běduj |
| you (pl) | bědujte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- bědovat
- infinitive
- bědovati
- infinitive
- bědování
- noun-from-verb
- běduji
- first-person, indicative, singular
- běduju
- colloquial, first-person, indicative, singular
- bědujeme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- bědujme
- first-person, imperative, plural
- běduješ
- indicative, second-person, singular
- bědujete
- indicative, plural, second-person
- běduj
- imperative, second-person, singular
- bědujte
- imperative, plural, second-person
- běduje
- indicative, singular, third-person
- bědují
- indicative, plural, third-person
- bědujou
- colloquial, indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- běduje
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- bědujíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- bědujíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From běda + -ovat.