šumět
/[ˈʃumɲɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to make a noise
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *šuměti.
Forms
- šumětinfinitive
- šumětiinfinitive
- -noun-from-verb
- šumímfirst-person • indicative • singular
- šumímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- šumějmefirst-person • imperative • plural
- šummefirst-person • imperative • plural
- šumíšindicative • second-person • singular
- šumíteindicative • plural • second-person
- šumějimperative • second-person • singular
- šumimperative • second-person • singular
- šumějteimperative • plural • second-person
- šumteimperative • plural • second-person
- šumíindicative • singular • third-person
- šumějíindicative • plural • third-person
- šumíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- šumějemasculine • present • singular
- šuměmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- šumějícfeminine • neuter • present • singular
- šumícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- šumějíceplural • present
- šumíceplural • present
- -past • plural
- šimětalternative • obsolete
Conjugation
Infinitive:šumět, šuměti
| I | šumím |
| we | šumíme |
| you (sg) | šumíš |
| you (pl) | šumíte |
| he/she/it | šumí |
| they | šumějí, šumí |
I
šumím
we
šumíme
you (sg)
šumíš
you (pl)
šumíte
he/she/it
šumí
they
šumějí, šumí