šum
/[ˈʃum]/
Czechnounverb
Grammatical form
šum is the second-person singular imperative form of šumět — “to make a noise”.
Definitions
- 1.noise (sound or signal generated by random fluctuations)
- 2.foam, froth
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *šumъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | šum | šumy |
| Genitive | šumu | šumů |
| Dative | šumu | šumům |
| Accusative | šum | šumy |
| Vocative | šume | šumy |
| Locative | šumu | šumech |
| Instrumental | šumem | šumy |
Nominative
Singular
šum
Plural
šumy
Genitive
Singular
šumu
Plural
šumů
Dative
Singular
šumu
Plural
šumům
Accusative
Singular
šum
Plural
šumy
Vocative
Singular
šume
Plural
šumy
Locative
Singular
šumu
Plural
šumech
Instrumental
Singular
šumem
Plural
šumy