časovat
/[ˈt͡ʃasovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to conjugate (to inflect a verb)
Synonyms & related words
Word family
Synonyms
Etymology
Inherited from Old Czech časovati. Equivalent to čas + -ovat.
Forms
- vyčasovatperfective
- časovatinfinitive
- časovatiinfinitive
- časovánínoun-from-verb
- časujifirst-person • indicative • singular
- časujucolloquial • first-person • indicative • singular
- časujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- časujmefirst-person • imperative • plural
- časuješindicative • second-person • singular
- časujeteindicative • plural • second-person
- časujimperative • second-person • singular
- časujteimperative • plural • second-person
- časujeindicative • singular • third-person
- časujíindicative • plural • third-person
- časujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- časujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- časujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- časujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:časovat, časovati
| I | časuji, časuju |
| we | časujeme |
| you (sg) | časuješ |
| you (pl) | časujete |
| he/she/it | časuje |
| they | časují, časujou |
I
časuji, časuju
we
časujeme
you (sg)
časuješ
you (pl)
časujete
he/she/it
časuje
they
časují, časujou