číst
/[ˈt͡ʃiːst]/
Czechverb
Definitions
- 1.to read
Moje žena si četla časopis, když jsem přišel domů.
My wife was reading a magazine when I came home.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech čísti, from Proto-Slavic *čistì.
Forms
- přečístperfective
- čístinfinitive
- čístiinfinitive
- -noun-from-verb
- čtufirst-person • indicative • singular
- čtemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- čtěmefirst-person • imperative • plural
- čtešindicative • second-person • singular
- čteteindicative • plural • second-person
- čtiimperative • second-person • singular
- čtěteimperative • plural • second-person
- čteindicative • singular • third-person
- čtouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- čtamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- čtoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- čtouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:číst, čísti
| I | čtu |
| we | čteme |
| you (sg) | čteš |
| you (pl) | čtete |
| he/she/it | čte |
| they | čtou |
I
čtu
we
čteme
you (sg)
čteš
you (pl)
čtete
he/she/it
čte
they
čtou