чин
/[t͡ʃɪn]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.rank, grade
Forms
- čynromanization
- чи́нуgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | чин | чи́ни |
| Genitive | чи́ну | чи́нів |
| Dative | чи́нові, чи́ну | чи́нам |
| Accusative | чин | чи́ни |
| Instrumental | чи́ном | чи́нами |
| Locative | чи́ні | чи́нах |
| Vocative | чи́не | чи́ни |
Nominative
Singular
чин
Plural
чи́ни
Genitive
Singular
чи́ну
Plural
чи́нів
Dative
Singular
чи́нові, чи́ну
Plural
чи́нам
Accusative
Singular
чин
Plural
чи́ни
Instrumental
Singular
чи́ном
Plural
чи́нами
Locative
Singular
чи́ні
Plural
чи́нах
Vocative
Singular
чи́не
Plural
чи́ни