цар
/[t͡sar]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.king
- 2.emperor
Etymology
From Old East Slavic цьсарь (cĭsarĭ), from Proto-Slavic *cěsařь, from a Germanic language, from Proto-Germanic *kaisaraz, from Latin Caesar.
Forms
- carromanization
- царя́genitive
- ца́рськийadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | цар | царі́ |
| Genitive | царя́ | царі́в |
| Dative | царе́ві, царю́ | царя́м |
| Accusative | царя́ | царі́в |
| Instrumental | царе́м | царя́ми |
| Locative | царе́ві, царю́, царі́ | царя́х |
| Vocative | ца́рю | царі́ |
Nominative
Singular
цар
Plural
царі́
Genitive
Singular
царя́
Plural
царі́в
Dative
Singular
царе́ві, царю́
Plural
царя́м
Accusative
Singular
царя́
Plural
царі́в
Instrumental
Singular
царе́м
Plural
царя́ми
Locative
Singular
царе́ві, царю́, царі́
Plural
царя́х
Vocative
Singular
ца́рю
Plural
царі́