сполучення
[spoˈɫut͡ʃenʲːɐ]nounUkrainian
Meanings
- 1communication
- 2connection
- 3combination
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | сполу́чення | сполу́чення |
| Genitive | сполу́чення | сполу́чень |
| Dative | сполу́ченню | сполу́ченням |
| Accusative | сполу́чення | сполу́чення |
| Instrumental | сполу́ченням | сполу́ченнями |
| Locative | сполу́ченні | сполу́ченнях |
| Vocative | сполу́чення | сполу́чення |
Forms
- сполу́чення
- canonical, inanimate, neuter
- spolúčennja
- romanization
- сполу́чення
- genitive
Origin
From сполучи́ти (spolučýty) + -ення (-ennja).