закінчення
[zɐˈkʲint͡ʃenʲːɐ]nounUkrainian
Meanings
- 1verbal noun of закі́нчи́ти pf (zakínčýty) and закі́нчи́тися pf (zakínčýtysja)
- 2ending, completion
- 3ending
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | закі́нчення | закі́нчення |
| Genitive | закі́нчення | закі́нчень |
| Dative | закі́нченню | закі́нченням |
| Accusative | закі́нчення | закі́нчення |
| Instrumental | закі́нченням | закі́нченнями |
| Locative | закі́нченні, закі́нченню | закі́нченнях |
| Vocative | закі́нчення | закі́нчення |
Forms
- закі́нчення
- canonical, inanimate, neuter
- zakínčennja
- romanization
- закі́нчення
- genitive
Origin
From закі́нчити (zakínčyty) + -ення (-ennja). Compare Belarusian заканчэ́нне (zakančénnje), Polish zakończenie.