закінчення
/[zɐˈkʲint͡ʃenʲːɐ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.verbal noun of закі́нчи́ти pf (zakínčýty) and закі́нчи́тися pf (zakínčýtysja)
- 2.ending, completion
- 3.ending
Forms
- закі́нченняcanonical • inanimate • neuter
- zakínčennjaromanization
- закі́нченняgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | закі́нчення | закі́нчення |
| Genitive | закі́нчення | закі́нчень |
| Dative | закі́нченню | закі́нченням |
| Accusative | закі́нчення | закі́нчення |
| Instrumental | закі́нченням | закі́нченнями |
| Locative | закі́нченні, закі́нченню | закі́нченнях |
| Vocative | закі́нчення | закі́нчення |
Nominative
Singular
закі́нчення
Plural
закі́нчення
Genitive
Singular
закі́нчення
Plural
закі́нчень
Dative
Singular
закі́нченню
Plural
закі́нченням
Accusative
Singular
закі́нчення
Plural
закі́нчення
Instrumental
Singular
закі́нченням
Plural
закі́нченнями
Locative
Singular
закі́нченні, закі́нченню
Plural
закі́нченнях
Vocative
Singular
закі́нчення
Plural
закі́нчення