епігенетичний
[epʲiɦeneˈtɪt͡ʃnei̯]adjUkrainian
Meanings
- 1epigenetic (of or relating to epigenesis)
- 2epigenetic (of or relating to epigenetics)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | епігенети́чний, епігенети́чне, епігенети́чна | епігенети́чні |
| Genitive | епігенети́чного, епігенети́чної | епігенети́чних |
| Dative | епігенети́чному, епігенети́чній | епігенети́чним |
| Accusative | епігенети́чного, епігенети́чне, епігенети́чну, епігенети́чний | епігенети́чних, епігенети́чні |
| Instrumental | епігенети́чним, епігенети́чною | епігенети́чними |
| Locative | епігенети́чному, епігенети́чнім, епігенети́чній | епігенети́чних |
| Vocative | епігенети́чний, епігенети́чне, епігенети́чна | епігенети́чні |
Forms
- епігенети́чний
- canonical
- epihenetýčnyj
- romanization
- епігенети́чно
- adverb
- епігенети́чність
- abstract-noun
Origin
From епі- (epi-) + генети́чний (henetýčnyj) or епігене́тика (epihenétyka) + -и́чний (-ýčnyj). Compare Russian эпигенети́ческий (epigenetíčeskij), Belarusian эпігенеты́чны (epihjenjetýčny), Polish epigenetyczny.