дурко
/[dʊrˈkɔ] | [ˈdurkɔ] | [dʊrˈkɔ]/
Ukrainiannoun
Grammatical form
дурко is the vocative singular form of ду́рка — “female equivalent of ду́рень (dúrenʹ, “fool, idiot, imbecile”)”.
Definitions
- 1.colloquialfool, idiot, imbecile (person with poor judgement or little intelligence)
Etymology
дур(ни́й) (dur(nýj)) + -ко́ (-kó)
Forms
- дурко́canonical • masculine • person
- durkóromanization
- дурка́genitive
- ду́ркоcanonical • feminine • person
- dúrkoromanization
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | дурко́ | дурки́ |
| Genitive | дурка́ | дуркі́в |
| Dative | дурко́ві, дурку́ | дурка́м |
| Accusative | дурка́ | дуркі́в |
| Instrumental | дурко́м | дурка́ми |
| Locative | дурко́ві, дурку́ | дурка́х |
| Vocative | дурку́ | дурки́ |
Nominative
Singular
дурко́
Plural
дурки́
Genitive
Singular
дурка́
Plural
дуркі́в
Dative
Singular
дурко́ві, дурку́
Plural
дурка́м
Accusative
Singular
дурка́
Plural
дуркі́в
Instrumental
Singular
дурко́м
Plural
дурка́ми
Locative
Singular
дурко́ві, дурку́
Plural
дурка́х
Vocative
Singular
дурку́
Plural
дурки́