добросовісний
[dɔbrɔˈsɔʋʲisnei̯]adjUkrainian
Meanings
- 1conscientious, scrupulous
- 2bona fide, good-faith (attributive)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | добросо́вісний, добросо́вісне, добросо́вісна | добросо́вісні |
| Genitive | добросо́вісного, добросо́вісної | добросо́вісних |
| Dative | добросо́вісному, добросо́вісній | добросо́вісним |
| Accusative | добросо́вісного, добросо́вісне, добросо́вісну, добросо́вісний | добросо́вісних, добросо́вісні |
| Instrumental | добросо́вісним, добросо́вісною | добросо́вісними |
| Locative | добросо́вісному, добросо́віснім, добросо́вісній | добросо́вісних |
| Vocative | добросо́вісний, добросо́вісне, добросо́вісна | добросо́вісні |
Forms
- добросо́вісний
- canonical
- dobrosóvisnyj
- romanization
- добросо́вісно
- adverb
- добросо́вісність
- abstract-noun
Origin
From до́брий (dóbryj, “good”) + -о- (-o-) + со́вість (sóvistʹ, “conscience”) + -ний (-nyj). Compare Russian добросо́вестный (dobrosóvestnyj).