денце
/[ˈdɛnt͡se] | [denˈt͡sɛ]/
Ukrainiannoun
Grammatical form
денце is the diminutive form of дно , bottom part”).
Definitions
- 1.the lower part of a plant bulb, the basal plate
Etymology
From дно (dno) + -це (-ce).
Forms
- де́нцеcanonical
- денце́canonical • inanimate • neuter
- dénceromanization
- dencéromanization
- де́нцяgenitive
- денця́genitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Locative | де́нці, денцю́, денці́, де́нцю | де́нцях |
| Vocative | де́нче, денче́ | де́нця |
| Nominative | де́нце, денце́ | де́нця |
| Genitive | де́нця, денця́ | де́нець |
| Dative | де́нцю, денцю́ | де́нцям |
| Accusative | де́нце, денце́ | де́нця |
| Instrumental | де́нцем, денце́м | де́нцями |
Locative
Singular
де́нці, денцю́, денці́, де́нцю
Plural
де́нцях
Vocative
Singular
де́нче, денче́
Plural
де́нця
Nominative
Singular
де́нце, денце́
Plural
де́нця
Genitive
Singular
де́нця, денця́
Plural
де́нець
Dative
Singular
де́нцю, денцю́
Plural
де́нцям
Accusative
Singular
де́нце, денце́
Plural
де́нця
Instrumental
Singular
де́нцем, денце́м
Plural
де́нцями