громило
/[ɦrɔˈmɪɫɔ]/
Ukrainiannounverb
Grammatical form
громило is the neuter singular past indicative imperfective form of громити — “to destroy, to smash”.
Definitions
- 1.thug, ruffian
- 2.raider, looter
Etymology
громи́ти (hromýty) + -ло (-lo)
Forms
- громи́лоcanonical • masculine • neuter • person
- hromýloromanization
- громи́лаgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | громи́ло | громи́ла |
| Genitive | громи́ла | громи́л |
| Dative | громи́лові, громи́лу | громи́лам |
| Accusative | громи́ла, громи́ло | громи́л |
| Instrumental | громи́лом | громи́лами |
| Locative | громи́лові, громи́лі | громи́лах |
| Vocative | громи́ле, громи́ло | громи́ла |
Nominative
Singular
громи́ло
Plural
громи́ла
Genitive
Singular
громи́ла
Plural
громи́л
Dative
Singular
громи́лові, громи́лу
Plural
громи́лам
Accusative
Singular
громи́ла, громи́ло
Plural
громи́л
Instrumental
Singular
громи́лом
Plural
громи́лами
Locative
Singular
громи́лові, громи́лі
Plural
громи́лах
Vocative
Singular
громи́ле, громи́ло
Plural
громи́ла