глухнути
[ˈɦɫuxnʊte]verbUkrainian
Meanings
- 1to grow/become deaf
- 2to fade out, to fade away, to grow weak/silent, to subside (of sounds, emotions, feelings)
- 3to stall, to stop working (of engines, machinery)
- 4to stagnate, to stop developing
Conjugation
Infinitiveглу́хнути, глу́хнуть
Present Indicative
| I | глу́хну |
|---|---|
| you (sg) | глу́хнеш |
| he/she/it | глу́хне |
| we | глу́хнем, глу́хнемо |
| you (pl) | глу́хнете |
| they | глу́хнуть |
Future Indicative
| I | бу́ду глу́хнути, бу́ду глу́хнуть, глу́хнутиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш глу́хнути, бу́деш глу́хнуть, глу́хнутимеш |
| he/she/it | бу́де глу́хнути, бу́де глу́хнуть, глу́хнутиме |
| we | бу́демо глу́хнути, бу́демо глу́хнуть, глу́хнутимемо, глу́хнутимем |
| you (pl) | бу́дете глу́хнути, бу́дете глу́хнуть, глу́хнутимете |
| they | бу́дуть глу́хнути, бу́дуть глу́хнуть, глу́хнутимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | глу́хнім, глу́хнімо |
| you (sg) | глу́хни |
| you (pl) | глу́хніть |
Other forms
- gerund
- глу́хнучи, глу́хнувши
Full conjugation of глухнути →
Forms
- глу́хнути
- canonical, imperfective
- hlúxnuty
- romanization
- глу́хнути
- imperfective, infinitive
- глу́хнуть
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- -
- imperfective, passive, past
- глу́хнучи
- adverbial, imperfective, present
- глу́хнувши
- adverbial, imperfective, past
- глу́хну
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду глу́хнути
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду глу́хнуть
- first-person, future, imperfective, singular
- глу́хнутиму
- first-person, future, imperfective, singular
- глу́хнеш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш глу́хнути
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш глу́хнуть
- future, imperfective, second-person, singular
- глу́хнутимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- глу́хне
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де глу́хнути
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де глу́хнуть
- future, imperfective, singular, third-person
- глу́хнутиме
- future, imperfective, singular, third-person
- глу́хнем
- first-person, imperfective, plural, present
- глу́хнемо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо глу́хнути
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо глу́хнуть
- first-person, future, imperfective, plural
- глу́хнутимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- глу́хнутимем
- first-person, future, imperfective, plural
- глу́хнете
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете глу́хнути
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете глу́хнуть
- future, imperfective, plural, second-person
- глу́хнутимете
- future, imperfective, plural, second-person
- глу́хнуть
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть глу́хнути
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть глу́хнуть
- future, imperfective, plural, third-person
- глу́хнутимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- глу́хнім
- first-person, imperative, plural
- глу́хнімо
- first-person, imperative, plural
- глу́хни
- imperative, second-person, singular
- глу́хніть
- imperative, plural, second-person
- глу́хнув
- masculine, past, singular
- глу́хнули
- masculine, past, plural
- глу́хнула
- feminine, past, singular
- глу́хнули
- feminine, past, plural
- глу́хнуло
- neuter, past, singular
- глу́хнули
- neuter, past, plural
Origin
Inherited from Proto-Slavic *gluxnǫti. Cognate with Belarusian глу́хнуць (hlúxnucʹ), Czech hluchnout, Polish głuchnąć.