гармидер
/[ɦɐrˈmɪder]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.hubbub, commotion
- 2.fuss, huddle
Etymology
Borrowed from Polish harmider. Possibly from Ottoman Turkish حرامی + دره (“ravine of the highwayman”), a site of frequent ambushes for Polish envoys heading to Constantinople.
Forms
- гарми́дерcanonical • inanimate • masculine
- harmýderromanization
- гарми́деруgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | гарми́дер | гарми́дери |
| Genitive | гарми́деру | гарми́дерів |
| Dative | гарми́дерові, гарми́деру | гарми́дерам |
| Accusative | гарми́дер | гарми́дери |
| Instrumental | гарми́дером | гарми́дерами |
| Locative | гарми́дері | гарми́дерах |
| Vocative | гарми́дере | гарми́дери |
Nominative
Singular
гарми́дер
Plural
гарми́дери
Genitive
Singular
гарми́деру
Plural
гарми́дерів
Dative
Singular
гарми́дерові, гарми́деру
Plural
гарми́дерам
Accusative
Singular
гарми́дер
Plural
гарми́дери
Instrumental
Singular
гарми́дером
Plural
гарми́дерами
Locative
Singular
гарми́дері
Plural
гарми́дерах
Vocative
Singular
гарми́дере
Plural
гарми́дери