віршувати
[ʋʲirʃʊˈʋate]verbUkrainian
Meanings
- 1to versify, to write in verse, to poetize
Conjugation
Infinitiveвіршува́ти, віршува́ть
Present Indicative
| I | віршу́ю |
|---|---|
| you (sg) | віршу́єш |
| he/she/it | віршу́є |
| we | віршу́єм, віршу́ємо |
| you (pl) | віршу́єте |
| they | віршу́ють |
Future Indicative
| I | бу́ду віршува́ти, бу́ду віршува́ть, віршува́тиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш віршува́ти, бу́деш віршува́ть, віршува́тимеш |
| he/she/it | бу́де віршува́ти, бу́де віршува́ть, віршува́тиме |
| we | бу́демо віршува́ти, бу́демо віршува́ть, віршува́тимемо, віршува́тимем |
| you (pl) | бу́дете віршува́ти, бу́дете віршува́ть, віршува́тимете |
| they | бу́дуть віршува́ти, бу́дуть віршува́ть, віршува́тимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | віршу́ймо |
| you (sg) | віршу́й |
| you (pl) | віршу́йте |
Other forms
- gerund
- віршу́ючи, віршува́вши
Full conjugation of віршувати →
Forms
- віршува́ти
- canonical, imperfective
- viršuváty
- romanization
- віршува́ти
- imperfective, infinitive
- віршува́ть
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- віршо́ваний
- imperfective, passive, past
- impersonal: віршо́вано
- imperfective, passive, past
- віршу́ючи
- adverbial, imperfective, present
- віршува́вши
- adverbial, imperfective, past
- віршу́ю
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду віршува́ти
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду віршува́ть
- first-person, future, imperfective, singular
- віршува́тиму
- first-person, future, imperfective, singular
- віршу́єш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш віршува́ти
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш віршува́ть
- future, imperfective, second-person, singular
- віршува́тимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- віршу́є
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де віршува́ти
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де віршува́ть
- future, imperfective, singular, third-person
- віршува́тиме
- future, imperfective, singular, third-person
- віршу́єм
- first-person, imperfective, plural, present
- віршу́ємо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо віршува́ти
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо віршува́ть
- first-person, future, imperfective, plural
- віршува́тимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- віршува́тимем
- first-person, future, imperfective, plural
- віршу́єте
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете віршува́ти
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете віршува́ть
- future, imperfective, plural, second-person
- віршува́тимете
- future, imperfective, plural, second-person
- віршу́ють
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть віршува́ти
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть віршува́ть
- future, imperfective, plural, third-person
- віршува́тимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- віршу́ймо
- first-person, imperative, plural
- віршу́й
- imperative, second-person, singular
- віршу́йте
- imperative, plural, second-person
- віршува́в
- masculine, past, singular
- віршува́ли
- masculine, past, plural
- віршува́ла
- feminine, past, singular
- віршува́ли
- feminine, past, plural
- віршува́ло
- neuter, past, singular
- віршува́ли
- neuter, past, plural
Origin
From вірш (virš) + -ува́ти (-uváty). Compare Belarusian вершава́ць (vjeršavácʹ), Polish wierszować.