віншувати
/[ʋʲinʃʊˈʋate]/
Ukrainianverb
Definitions
- 1.to wish
- 2.to proclaim, to name
Synonyms & related words
Word family
- вінші́вка
- віншува́льний
- віншува́льник
- віншува́льниця
- віншува́ння
Synonyms
- поздоровля́ти impf
Etymology
Borrowed from Polish winszować, from Middle High German wünschen, from Old High German wunsken. Compare Belarusian віншава́ць (vinšavácʹ), Czech vinšovat, Slovak vinšovať, Carpathian Rusyn вінчова́ти (vinčováty), Pannonian Rusyn винчовац (vinčovac).
Forms
- віншува́тиcanonical • imperfective
- vinšuvátyromanization
- віншува́тиimperfective • infinitive
- віншува́тьimperfective • infinitive
- -active • imperfective • present
- -active • imperfective • past
- -imperfective • passive • present
- -imperfective • passive • past
- віншу́ючиadverbial • imperfective • present
- віншува́вшиadverbial • imperfective • past
- віншу́юfirst-person • imperfective • present • singular
- бу́ду віншува́тиfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду віншува́тьfirst-person • future • imperfective • singular
- віншува́тимуfirst-person • future • imperfective • singular
- віншу́єшimperfective • present • second-person • singular
- бу́деш віншува́тиfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш віншува́тьfuture • imperfective • second-person • singular
- віншува́тимешfuture • imperfective • second-person • singular
- віншу́єimperfective • present • singular • third-person
- бу́де віншува́тиfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де віншува́тьfuture • imperfective • singular • third-person
- віншува́тимеfuture • imperfective • singular • third-person
- віншу́ємfirst-person • imperfective • plural • present
- віншу́ємоfirst-person • imperfective • plural • present
- бу́демо віншува́тиfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо віншува́тьfirst-person • future • imperfective • plural
- віншува́тимемоfirst-person • future • imperfective • plural
- віншува́тимемfirst-person • future • imperfective • plural
- віншу́єтеimperfective • plural • present • second-person
- бу́дете віншува́тиfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете віншува́тьfuture • imperfective • plural • second-person
- віншува́тиметеfuture • imperfective • plural • second-person
- віншу́ютьimperfective • plural • present • third-person
- бу́дуть віншува́тиfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть віншува́тьfuture • imperfective • plural • third-person
- віншува́тимутьfuture • imperfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
- віншу́ймоfirst-person • imperative • plural
- віншу́йimperative • second-person • singular
- віншу́йтеimperative • plural • second-person
- віншува́вmasculine • past • singular
- віншува́лиmasculine • past • plural
- віншува́лаfeminine • past • singular
- віншува́лиfeminine • past • plural
- віншува́лоneuter • past • singular
- віншува́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:віншува́ти, віншува́ть
| I | віншу́ю |
| you (sg) | віншу́єш |
| he/she/it | віншу́є |
| we | віншу́єм, віншу́ємо |
| you (pl) | віншу́єте |
| they | віншу́ють |
I
віншу́ю
you (sg)
віншу́єш
he/she/it
віншу́є
we
віншу́єм, віншу́ємо
you (pl)
віншу́єте
they
віншу́ють
Other Forms
gerund:віншу́ючи, віншува́вши
Full conjugation of віншувати →