вікарій
/[ʋʲiˈkarʲii̯]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.suffragan, vicar
- 2.vicar
Etymology
Borrowed from Latin vicārius.
Forms
- віка́рійcanonical • inanimate • masculine
- vikárijromanization
- віка́ріяgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | віка́рій | віка́рії |
| Genitive | віка́рія | віка́ріїв |
| Dative | віка́рію, віка́рієві | віка́ріям |
| Accusative | віка́рій | віка́рії |
| Instrumental | віка́рієм | віка́ріями |
| Locative | віка́рію, віка́рії | віка́ріях |
| Vocative | віка́рію | віка́рії |
Nominative
Singular
віка́рій
Plural
віка́рії
Genitive
Singular
віка́рія
Plural
віка́ріїв
Dative
Singular
віка́рію, віка́рієві
Plural
віка́ріям
Accusative
Singular
віка́рій
Plural
віка́рії
Instrumental
Singular
віка́рієм
Plural
віка́ріями
Locative
Singular
віка́рію, віка́рії
Plural
віка́ріях
Vocative
Singular
віка́рію
Plural
віка́рії