відносний
/[ʋʲidˈnɔsnei̯]/
Ukrainianadj
Definitions
- 1.relative
Etymology
From відносити (vidnosyty, “to refer”) + -ний (-nyj, verbal adjective suffix), perhaps a calque of Latin relātīvus. Compare Belarusian адно́сны (adnósny), Russian относи́тельный (otnosítelʹnyj).
Forms
- відно́снийcanonical
- vidnósnyjromanization
- відно́сноadverb
- відно́сністьabstract-noun
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | відно́сний, відно́сне, відно́сна | відно́сні |
| Genitive | відно́сного, відно́сної | відно́сних |
| Dative | відно́сному, відно́сній | відно́сним |
| Accusative | відно́сного, відно́сне, відно́сну, відно́сний | відно́сних, відно́сні |
| Instrumental | відно́сним, відно́сною | відно́сними |
| Locative | відно́сному, відно́снім, відно́сній | відно́сних |
| Vocative | відно́сний, відно́сне, відно́сна | відно́сні |
Nominative
Singular
відно́сний, відно́сне, відно́сна
Plural
відно́сні
Genitive
Singular
відно́сного, відно́сної
Plural
відно́сних
Dative
Singular
відно́сному, відно́сній
Plural
відно́сним
Accusative
Singular
відно́сного, відно́сне, відно́сну, відно́сний
Plural
відно́сних, відно́сні
Instrumental
Singular
відно́сним, відно́сною
Plural
відно́сними
Locative
Singular
відно́сному, відно́снім, відно́сній
Plural
відно́сних
Vocative
Singular
відно́сний, відно́сне, відно́сна
Plural
відно́сні