вівтар
/[ʋʲiu̯ˈtar] | [ˈʋʲiu̯tɐr]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.altar
- 2.chancel
Etymology
From Old Church Slavonic олътарь (olŭtarĭ), ultimately from Latin altāre. Compare Romanian oltar, Russian алта́рь (altárʹ), dialectal волтарь (voltarʹ), Serbo-Croatian о̀лта̄р, Slovene oltár.
Forms
- ві́втарcanonical
- вівта́рcanonical • inanimate • masculine
- vívtarromanization
- vivtárromanization
- ві́втаряgenitive
- вівтаря́genitive
- ві́втарнийadjective • relational
- вівта́рнийadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ві́втар, вівта́р | ві́втарі, вівтарі́ |
| Genitive | ві́втаря, вівтаря́ | ві́втарів, вівтарі́в |
| Dative | ві́втареві, ві́втарю, вівтаре́ві, вівтарю́ | ві́втарям, вівтаря́м |
| Accusative | ві́втар, вівта́р | ві́втарі, вівтарі́ |
| Instrumental | ві́втарем, вівтаре́м | ві́втарями, вівтаря́ми |
| Locative | ві́втарю, ві́втарі, вівтарю́, вівтарі́ | ві́втарях, вівтаря́х |
| Vocative | ві́втарю, вівта́рю | ві́втарі, вівтарі́ |
Nominative
Singular
ві́втар, вівта́р
Plural
ві́втарі, вівтарі́
Genitive
Singular
ві́втаря, вівтаря́
Plural
ві́втарів, вівтарі́в
Dative
Singular
ві́втареві, ві́втарю, вівтаре́ві, вівтарю́
Plural
ві́втарям, вівтаря́м
Accusative
Singular
ві́втар, вівта́р
Plural
ві́втарі, вівтарі́
Instrumental
Singular
ві́втарем, вівтаре́м
Plural
ві́втарями, вівтаря́ми
Locative
Singular
ві́втарю, ві́втарі, вівтарю́, вівтарі́
Plural
ві́втарях, вівтаря́х
Vocative
Singular
ві́втарю, вівта́рю
Plural
ві́втарі, вівтарі́