ворушіння
/[wɔrʊˈʃʲinʲːɐ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.verbal noun of ворушити (vorušyty)
- 2.verbal noun of ворушити (vorušyty):
Etymology
From ворушити (vorušyty) + -і́ння (-ínnja).
Forms
- воруші́нняcanonical • inanimate • neuter
- vorušínnjaromanization
- воруші́нняgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | воруші́ння | воруші́ння |
| Genitive | воруші́ння | воруші́нь |
| Dative | воруші́нню | воруші́нням |
| Accusative | воруші́ння | воруші́ння |
| Instrumental | воруші́нням | воруші́ннями |
| Locative | воруші́нні | воруші́ннях |
| Vocative | воруші́ння | воруші́ння |
Nominative
Singular
воруші́ння
Plural
воруші́ння
Genitive
Singular
воруші́ння
Plural
воруші́нь
Dative
Singular
воруші́нню
Plural
воруші́нням
Accusative
Singular
воруші́ння
Plural
воруші́ння
Instrumental
Singular
воруші́нням
Plural
воруші́ннями
Locative
Singular
воруші́нні
Plural
воруші́ннях
Vocative
Singular
воруші́ння
Plural
воруші́ння