вождь
/[wɔʒdʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.chief, chieftain (of a tribe)
- 2.leader (inspiring or commanding a movement)
Etymology
Borrowed from Old Church Slavonic вождь (voždĭ), from Proto-Slavic *voďь. Displaced inherited Old East Slavic вожь (vožĭ).
Forms
- voždʹromanization
- вождя́genitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | вождь | вожді́ |
| Genitive | вождя́ | вожді́в |
| Dative | вожде́ві, вождю́ | вождя́м |
| Accusative | вождя́ | вожді́в |
| Instrumental | вожде́м | вождя́ми |
| Locative | вожде́ві, вождю́, вожді́ | вождя́х |
| Vocative | во́ждю | вожді́ |
Nominative
Singular
вождь
Plural
вожді́
Genitive
Singular
вождя́
Plural
вожді́в
Dative
Singular
вожде́ві, вождю́
Plural
вождя́м
Accusative
Singular
вождя́
Plural
вожді́в
Instrumental
Singular
вожде́м
Plural
вождя́ми
Locative
Singular
вожде́ві, вождю́, вожді́
Plural
вождя́х
Vocative
Singular
во́ждю
Plural
вожді́