вигнанець
/[ʋeɦˈnanet͡sʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.exile (someone who is banished from their home or country)
- 2.outcast (one that has been excluded from a society or system)
Synonyms & related words
Synonyms
- ізго́й
- па́рія
Related words (5)
- виганя́ти
- виго́нити
- ви́гнати
- вигна́нництво
- вигна́ння
Etymology
From вигна́ння (vyhnánnja) + -ець (-ecʹ). Compare Polish wygnaniec.
Forms
- вигна́нецьcanonical • masculine • person
- vyhnánecʹromanization
- вигна́нцяgenitive
- вигна́нкаfeminine
- вигна́нницяfeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | вигна́нець | вигна́нці |
| Genitive | вигна́нця | вигна́нців |
| Dative | вигна́нцеві, вигна́нцю | вигна́нцям |
| Accusative | вигна́нця | вигна́нців |
| Instrumental | вигна́нцем | вигна́нцями |
| Locative | вигна́нцеві, вигна́нцю, вигна́нці | вигна́нцях |
| Vocative | вигна́нцю | вигна́нці |
Nominative
Singular
вигна́нець
Plural
вигна́нці
Genitive
Singular
вигна́нця
Plural
вигна́нців
Dative
Singular
вигна́нцеві, вигна́нцю
Plural
вигна́нцям
Accusative
Singular
вигна́нця
Plural
вигна́нців
Instrumental
Singular
вигна́нцем
Plural
вигна́нцями
Locative
Singular
вигна́нцеві, вигна́нцю, вигна́нці
Plural
вигна́нцях
Vocative
Singular
вигна́нцю
Plural
вигна́нці