вигадник
/[ʋeˈɦadnek]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.inventor
- 2.colloquialfabricator, liar
Etymology
From вига́д (vyhád) + -ник (-nyk)
Forms
- вига́дникcanonical • inanimate • masculine
- vyhádnykromanization
- вига́дникаgenitive
- вига́дницяfeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | вига́дник | вига́дники |
| Genitive | вига́дника | вига́дників |
| Dative | вига́дникові, вига́днику | вига́дникам |
| Accusative | вига́дник | вига́дники |
| Instrumental | вига́дником | вига́дниками |
| Locative | вига́днику | вига́дниках |
| Vocative | вига́днику | вига́дники |
Nominative
Singular
вига́дник
Plural
вига́дники
Genitive
Singular
вига́дника
Plural
вига́дників
Dative
Singular
вига́дникові, вига́днику
Plural
вига́дникам
Accusative
Singular
вига́дник
Plural
вига́дники
Instrumental
Singular
вига́дником
Plural
вига́дниками
Locative
Singular
вига́днику
Plural
вига́дниках
Vocative
Singular
вига́днику
Plural
вига́дники