бігун
/[bʲiˈɦun]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.runner
- 2.pole
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *běgunъ. Equivalent to бігати (bihaty) + -ун (-un).
Forms
- бігу́нcanonical • inanimate • masculine
- bihúnromanization
- бігу́наgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | бігу́н | бігу́ни |
| Genitive | бігу́на | бігу́нів |
| Dative | бігу́нові, бігу́ну | бігу́нам |
| Accusative | бігу́н | бігу́ни |
| Instrumental | бігу́ном | бігу́нами |
| Locative | бігу́ні | бігу́нах |
| Vocative | бігу́не | бігу́ни |
Nominative
Singular
бігу́н
Plural
бігу́ни
Genitive
Singular
бігу́на
Plural
бігу́нів
Dative
Singular
бігу́нові, бігу́ну
Plural
бігу́нам
Accusative
Singular
бігу́н
Plural
бігу́ни
Instrumental
Singular
бігу́ном
Plural
бігу́нами
Locative
Singular
бігу́ні
Plural
бігу́нах
Vocative
Singular
бігу́не
Plural
бігу́ни