бурлака
/[bʊrˈɫakɐ] | [bʊrɫɐˈka] | [bʊrˈɫakɐ]/
Ukrainiannoun
Grammatical form
бурлака is the genitive/accusative singular form of бурла́к — “burlak (in old Russia, a man employed in dragging ships upstream)”.
Definitions
- 1.bachelor, young unmarried man
- 2.datedperson without a permanent job or residence; homeless man
No etymology recorded for this word.
Forms
- бурла́каcanonical • masculine • person
- burlákaromanization
- бурла́киgenitive
- бурла́кalternative
- бурлака́canonical • masculine • person
- burlakáromanization
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Instrumental | бурла́кою | бурла́ками |
| Nominative | бурла́ка | бурла́ки |
| Genitive | бурла́ки | бурла́к |
| Dative | бурла́ці | бурла́кам |
| Accusative | бурла́ку | бурла́к |
| Locative | бурла́ці | бурла́ках |
| Vocative | бурла́ко | бурла́ки |
Instrumental
Singular
бурла́кою
Plural
бурла́ками
Nominative
Singular
бурла́ка
Plural
бурла́ки
Genitive
Singular
бурла́ки
Plural
бурла́к
Dative
Singular
бурла́ці
Plural
бурла́кам
Accusative
Singular
бурла́ку
Plural
бурла́к
Locative
Singular
бурла́ці
Plural
бурла́ках
Vocative
Singular
бурла́ко
Plural
бурла́ки